[ 149 ] ظُلَامَةُ الْمَظلُومِ لَاتَضِيعُ « 1 » . نگردد آه دودآلود مظلوم * هبا هرگز ، بود پيوسته مسموم [ 150 ] ظُلْمُ الظَّالِمِ يَقُودُهُ « 2 » إلَى الْهَلاكِ . ستمگر را ستم از بهر كردار * به دوزخ مىكشد هر روز صد بار [ 151 ] ظَمَأُ « 3 » الْمَالِ أشَدُّ مِنْ ظَمَأِ المَاءِ . به مالت تشنگى از آب بدتر * به آب ار تشنه باشى هست در خور [ 152 ] ظِلُّ السُّلْطَانِ « 4 » كَظِلِّ اللَّهِ « 5 » . جهان را سايهء سلطان داور * بود چون سايهء اللَّه أكبر [ 153 ] ظُلْمَةُ الظَّالِمِ « 6 » تُظْلِمُ الإيْمَانَ . كند تاريك ظلم ظالم ايمان * نمايد كفر وايمان هر دو يكسان [ 154 ] ظِلُّ ظُلْمِ « 7 » الظَّالِمِ قَصِيرٌ . مشو در سايهء ظالم پنه « 8 » خواه * كه باشد ظلم ظالم سايه كوتاه

--> ( 1 ) . مى : لا يضيع . ( 2 ) . هامش جل : ظلم المظلوم يقود . ( 3 ) . هامش آ : أظلماء . ( 4 ) . أي السلطان العادل القائم بأحكام اللّه . ( 5 ) . أ : « كظل الرحمن » ، وفي هامشه : « ظل اللّه - كظل اللّه » ، ولا يوجد هذه في جل . ( 6 ) . آ ، جل ، هامش مى : الظلم . ( 7 ) . آ ، مى ، جل ، مر : عمر . ( 8 ) . در نسخة أصل « بنه » است .